• Në 21 shkurt, 3 javë më parë, Italia kishte në total vetëm 16 raste me koronavirus,aq sa ka pak a shumë Shqipëria sot. Papërgjegjshmëria bëri që Italia të ketë afro 15 mijë të prekur, 1000 të vdekur e 2000 të tjerë në gjendje kritike dhe të shpërndajë virusin në gjithë Europën. Urojmë që të gjithë të bëhemi aq të përgjegjshëm sa mos të bëhemi pas 3 javësh, ajo që është Italia sot.

Lasgush Poradeci

Loyalty

Anëtar i Nderuar
Titulli: Lasgush Poradeci

Kënga Pleqërishte


O këngë pleqërishte! Ti vjersh'e Vëndit t'em!
Ti fjal
ë që më dhimbsesh e që më bën ujem!
Tani jam d
ëshëruar së largu të më vish:
D
ëgjoju, as dëgjoju! Moj këngë pleqërish!

...N
ë hije të kasolles që nxin atje mi mal,
J-a nis me z
ë të shtruar... ja merr me dalëngadalë...;
J-a thua m
ë të dhemshur... j-a thua me të qarë...;
J-a dredh e p
ërvëluar... j-a zjen... e j-a heq qarë...,
J-a dreth e p
ërvëluar... j-a zjen... e j-a heq zvarë...;
Pastaj fillon t
ë ngrihesh, e nis e j-a thërret:
dh'aq leht
ë e ngre së poshti... dh'aq fort e shpje përpjet...
Aq dyke m
ërmëruar me zë të përpëlitur
r
ënkimi-i zemrës s'ate ronitet me të ngjitur...,
Sa... q
ë nga lartësira ku vate fluturoj..,
Me sulm e ulurim
ë këputet si përroj...
E rrjeth p
ër tatëpjetë prej kulmit qielluar
Si breshër i thërmuar... si lot i përvëluar..;-
Pastaj të shuhet zëri... e rrihesh...edhe vdes:
Mjerimi-i vetëvetes të thevi mes-për-mes:
Së felli-e pa mëshirë të thevi dhembja jote,
Dëshir'e varfëruar e këngës magjiplote!

O këngë pleqërishte! O vjersh'e vendit t'em!
O fjalë që me dhimbsesh, e që më bën ujem!
O mall! O psherëtimë! O vajë! O lot i zi!
O shpirt i përvëluar që qan nër sytë e mi!
Si ngrihet që nga deti një valë e dëshëruar:
Nga fund'i zemrës s'ate ti ngrihesh dyke vuar;
E prapë posi vala, që bje sërisht në det:
Ti bje në fellësirën e zembërës së vet.

 

Moonlight

Gone Girl!
Staf në FV.AL
Titulli: Lasgush Poradeci

Syt’e tu vetëtimtarët

Syt’e tu, vetëtimtarët, i mbulon pluhur i zi.
Syt’e tu vetëtimtarët ndezin yj mi vala detesh.
Me vështrim të perënduar, kaq hirplotë ti më mbetesh
Si t’i fshesh qipall’e rëndë të paçmuarat stoli.

Kur i pash’oh! Në nat’helmi, hën’e largë-ish derdhur n’ar.
Kur i pashë në nat’helmi, ar i derdhur m’u bëj zija:
M’u bë gas ndaj fërfëllonte vgjeri-i shenjt’ hijen e tija:
Mi shtrat fletë sapo shtruar…na shij qjelli zilitar…

Syt’e tu- enigm’ e kohës; syt’ e tu-çudi pa çmim;
Syt’e tu- çkëlqim gazmuar i skëterrës dhemshurishte.
Kish durim yll’ i zhuritur, yll me zjarr durimi kishte,
Që krijoj kaq dritë djelli, që mbaroj kaq dëshërim.

Syt’e tu vetëtimtarët, sillen qark gjerakorisht.
Syt’e tu vetëtimtarët ëndërojne-aq të qetuar.
Ndaj shtron hijen vgjeri-i shentë kur i putha-i llaftaruar,
Syt’e tu vetëtimtarët buzëqeshnë dhemshurisht
 

Loyalty

Anëtar i Nderuar
Titulli: Lasgush Poradeci

Poradeci


Perëndim përmi Qytezë,
Mbret
ëroj dhe moti pas
Po p
ërhapet dal-nga-dale një pluhurë si një hije.
N
ëpër Mal e nër Lëndina, fryn një këngë fshehtësije:
Frym'e nat
ës shqipëtare tej-për-tej po rreh me gas...


E kudo krahin'e gj
ërë më s'po qit as pipëllim:
N
ë Katund kërcet një portë... Në liqer bje një lopatë...
Nj
ë shqiponjë-e arratisur fluturon në Mal-të-thatë-
Futet zemra djaloshare mun n
ë fund të shpirtit t'im.

T
ërë fisi, tërë jeta ra... u dergj... e zuri gjumi...
Zot
ëroj më katër anë errësira...
Po tashi:
Dyke nisur udh
ëtimin mes-për-mes në Shqipëri,
Drini plak e i p
ërrallshmë po mburon prej Shëndaumi...
 

Loyalty

Anëtar i Nderuar
Titulli: Lasgush Poradeci

Poradeci


Perëndim i vagëlluar mi Liqerin pa kufir,
Po p
ërhapet dal-nga-dal një pulhurë si një hije.
N
ëpër Mal e në Lëndina shkrumb i natës që po bije,
Dyke sbritur q
ë nga qjelli përmi Fshat po bëhet fir...

E kudo krahin e gj
ërë më s'po qit as pipëlim:
N
ë katund kërcet një portë...në liqer hesht një lopatë...
Nj
ë shqiponjë-e arratisur fluturon në Mal-të-thatë...
Futet zem
ër e vetmuar mun në fund të shpirtit t'im.

T
ërë fisi, tërë jeta, ra...u dergj...e zuri gjumi...
Zot
ëroj më katër anë errësira...
Po tashi:
Dyke nisur udh
ëtimin mes-për-mes nër Shqipëri,
Drini plak e i p
ërrallshëm po mburron prej Shëndaumi.
 

Loyalty

Anëtar i Nderuar
Titulli: Lasgush Poradeci

Naimit


Ku psherëtin dëshir'e djegur,
në shesh të kuq të Qerbelasë,
Mes trimërish stërgjyshërishte
Të shoh ndaj po m'i bje xhurasë.

E me të lum, me të përmallshmë
Të sjell në dritën e mejtimit
Ndaj fërfëllon si yll me flakë
Prej shkretëtirës së harimit.

Qëndroj në tmerr zili e botës
Se më s'u lodhe dyke ndritur,
Se më s'të treti prush'i vojtjes
Në kraharorin e zhuritur.

Po ti me vrap të piraustit,
Që fluturon në zjarr e flakë,
Therorësin' e vetëvetes
E pate dhembjen më të paktë...

O! sikur këng'e zemrës s'ate,
Që ligjeroj aq më të kotë,
Që veç me fjalë dhmbshurije
U pat dëgjuar përmi botë,
 

Loyalty

Anëtar i Nderuar
Titulli: Lasgush Poradeci

Naimit


​Në gji të çdo mëmëdhetari
T
ë mund t'a përtëritte mallë
Dhe nj
ë tërë varg dëshirash
Q'i thurri m
ëndja jote-e rrallë.

Me ç'z
ë të pastër lavdurimi
Do kish bekuar varf
ëritë!
Vaj'e nj
ë çasi-e këngës s'ate
P
ërjetësisht do dil në dritë.

po t'u pat th
ënë short'e verbër
T
ë përvëlohesh nër padije:
Me mij
ë rreze shkrepëtimi
Mezi t
ë ndritish po një fije...

Dh'aher'i dehur prej durimit
N
ë mall të math të këngës s'ate,
Kaq zilitar k
ëpute zemre
C'm
ë të paçmuarshmë ti pate.

Dh'u ngrite p
ër në të vërtetën
Me fluturim t
ë artit mjeshtër:
U drodh alltari jon
ë-i lashtë
Sapo t'a ndjeu t
ë shentën eshtër...

Se ngash
ërim'e vjershës s'ate
Ish malli i fell
ë-e pa të ngjarë,
Po si nj
ë krua pastërtije
K
ëndimi yt nër ne pat rarë.
 

Loyalty

Anëtar i Nderuar
Titulli: Lasgush Poradeci

Naimit

U pat tërhequr shpirt'i kombit
N'at
ë vajtim aq të lënduar
Q'e thurri gjuha jote-e-zjart
ë,
dhe balli yt i drym
ëzuar;

Se bukurit
ë e-vetes s'onë
Mendimi yt desh t
ë na falë,
O! Fjal'e pikave qiriri,
E pika lot
ëvet, o Fjalë!

Q'ahere dyke shp
ënë sytë
Nga Tosk
ëri e Gegërija,
Shpesh e m
ë shpesh patm'ëndëruar
Si ndin me fam
ë Shqipëria.

Mes lig
ësish armiqësishte
Stolism
ë lulen e vullnetit,
Sbuluam gur margaritari
Prej fundit th
ërmitar të detit.

E m'i çk
ëlqyer sesa djelli,
M'i lum se koh
ët që më s'janë
Filloj p
ër ne ndryshim'i motit
M
ë një të pritme të pa anë:

Ti! Fjal
ëtor i mallëngjyer!
Ti! k
ëng'e ritur ndaj selvisë!
Ti o rapsod i lasht'i kombit,
Ti pate pjes
ë-urgjin'e zisë.
 

Loyalty

Anëtar i Nderuar
Titulli: Lasgush Poradeci

Naimit


A! po n'u trete prej mendimesh
Me tëmbla t'ulura nër duar:
Në çqjell të larg pat gjetur prehje
Kjo zemra jote e përvëluar?

Ngà fluturoj bilbil-finoshi
Q'e fryri era posi fletë?
Kù vanë pendët e pëllumbit
Q'e shtiu në dhet mërgim'i shkretë?

....................................................
....................................................
....................................................
....................................................

Sikur të shoh, i tmershmë Frashër,
Ndaj po mban zi përgjithëmonë,
Ti: më besniku trashëgonjës
i dashurisë së vendit t'onë!

Athinë VI 1917
Ribërë Poradec VI 1921
 

Loyalty

Anëtar i Nderuar
Titulli: Lasgush Poradeci

Naim Frashërit


Në çetele të kujtmit që dhëmkoset pak-nga-pak,
J-a sh
ënova kohës s'onë fluturimin vraparak,
Se mi grop
ën e shkretuar ku dremit që kur ke rarë
Pas nj
ëzet-e-katër vjetesh sot po çfaqet mot'i parë...

Vall
ë dergjja jote-e-fellë pat pushim a lumtëri?
A t'j-u çduk dobare gjumit e p
ërjetëshmeja zi?
N'at
ë varr ku për së fundi mort'i keq të zu në rrasë,
T
ë çkëlqeu pakmos së largu fush'e ndriçm'e Qerbelasë?
T
ë këndoj me këngë malli Drini plak e i kulluar?--
Zot, o! Zot, t
ë qofshim falë që Naimi pat pushuar!

Sepse Hije-e shent
ëruar nër të gjallët sikur t'ishte...-
...Sikur t'ishe n
ër të gjallët, Ti, Xhuraja dhembshurishte.
Ti rapsod q
ë pranë shqipes dit'e nat' i lodhe ballët,
Ball'i sbet'e-i adhuruar sikur t'ishe n
ër të gjallët;
Q
ë nga tumb'e përmivarrshme ku do shihnje për-m'at'anë.

Vall
ë-a mos u ndreq të folët në Devoll e në Bujanë,
do t
ë dukej e skëterrur më një mjergull zembërate
Horizont'i madh
ërishmë nër kufi të Tokës s'ate;
Bukuri e M
ëmëdhethit do të ngjante-e pashijuar...
E atje, ku z
ër'i kthiell s'diti ç'është fjalë e shkruar,
Me d
ëgjimin t'ënd fisnik e me vërrejtjen e pasharë
Gjuh'e
ëmbël e stërgjyshëve do të dukej gjuh'e vdarë.
 

Loyalty

Anëtar i Nderuar
Titulli: Lasgush Poradeci

Naim Frasherit


Humbi rradhën çdo të folur, çdo kuvend e ndyti shijen,
Ligj
ërata pleqërishte sot ka vrarë vetëdijen.
Aq, sa me t'u mish
ëruar në kaq helm e kaqe prishmë,
M
ë të kot do të vrrente veshi yt i harmonishmë
A mos gjej
ë-i tepërlumtur midis fjalëve barbare
Ting
ëllimin q'i dha zërit frym'e gojës shqipëtare...

Nuk e di
është fshehtësira që kalon me fat në duar;
është njollë e zezë e qiellit që le pas një yll i shuar;
është krismë e vetëtimës kur fundet në fund gremine,
Heshtj'e k
ëngës që pat qarë me një harmoni divine:
Po n
ë bijt'e mëmës s'ate-yll i ndritur!yll me zjarr
Vet
ëtim'e harmonishmë që pushove nënë varr!-
Po n
ër bijt'e mëmës s'ate, me gjyrmashë e me stërnipër,
Shkat
ërrimi i shpejt'i gjuhës sot qëndron në vepr'e sipër;
Sot po humb kuvend i zogut ç'gjith
ë bukuri që kishte
Pa l
ëngon e nis të shëmbet folja jonë pleqërishte,
E n
ë breng të kaq rremuje psherëtiu dh'u shua fare
Dyke r
ënë posi pika këng'e orës shqipëtare.

Kush u tall se pasurija
është rob e larë në ar?
Se nj
ë mendje e palëmpirë sbukuron një trup bujar?
N
ë fjalim të Shqipëtarit kush përqeshi? Kush gajasi?
Kush m
ë tha se gjuh'e sotme shëmbëllen me zë larasi?
O, t'a njoha prej s
ë largu buzëqeshjen e shëmtuar,
Ti demon i shkret
ëtirës, që kalon me vaj në duar.
M'i p
ërdredhur se zilija t'u pat çfytyruar shtati,
Mun n
ë fund të vetëdijës ty të ndrin një sy lugati;
Je njeri, e pà pandehur sikur ngjan me sprij
ë zalli
Flet me goj
ë, - e pa pandehur sikur ulurin çakalli.
 

Loyalty

Anëtar i Nderuar
Titulli: Lasgush Poradeci

Naim Frasherit

Qan e heq në të kenduar, ze këndon në zi të madhe,
Vdes kur hapet zemr'e gjuh
ës posi lulja nër luadhe:
Ha! se n
ë kaq ndnryshmësira m'u duk vetë Shqipëtari
Ndaj sh
ëmton fjal'e të folur nga padia, nga nakari.

...T
ë përmbysim vetëdijen kur na fton mburim'i jetës?!
...T
ë mendojmë kaqe errët mun në mes të së vërtetës?!
...T'a mjerojm
ë kuvëndimin me kaq helm e kaqë prishmë
Kur fillon t'j'a thot
ë shqipja me një hir të perëndishmë?!

Sepse hir t
ë kuvendishmë kish kuvëndi yt, Naim,
Ajo k
ëng'e tepërlumtur që më s'pati shëmbëllim;
Se mendimi yt kish flak
ën e kuptimit të kulluar,
Goja jot
ë vjershëtore kish një zë të pastëruar:
O! Sa bukur q
ë rrjeth fjala nëpër brigj'e nëpër sheshe,
N
ëpër mal ku merr kullotën tuf'e bardh'e një bareshe...
ç'
ëmbëlsirë e lumtëruar n'atë zëth aq të mahnitur
Ku nj
ë trim i falet vashës dyk'u shtrir e u venitur...
Rreth murisht
ës së qytezës zu po zjen një zi mizore,
Fryhen gryk
ët e shëndosha në bërtitje trimërore...
E mes tempujve t
ë qetë, pranë pikash prej qiriri,
Dyke njohur vet
ëveten dal-nga-dal ze vuan gjiri,
E si tretet dyll'i djegur e pikon e merr kullimin,
Shpirti yt n
ë kraharuar i bë mendjes shoqërimin,
E m
ë shpejt se shkrepëtima kur godet mbi shkëmb petriti,
bje p
ërposh në fudn skëterre... fluturon në kulm zeniti...
E pse dot m
ë s'gjet të prehur as m'i dhetë as nën'etere,
M
ërmëron e qit prej helmit mjaltë blete parëvere...
K
ëngëtor i pazembruar qit prej ferrash Trëndafil...
B
ëhet erë-e-i-hyn në gushë gushë-dehurit bilbil.
 

Loyalty

Anëtar i Nderuar
Titulli: Lasgush Poradeci

Naim Frasherit

Kjo është këngë e shentëruar e kuvendit t'ënd lotak!
Ambrozi q'u shtryth nga z
ëmbra dh'u përzje me vaj'e gjak.

E kjo fjal'e per
ëndishme, ky kanisk pa shëmbëllim,
K
ëjo valle diamandësh na u pat lënë trashëgim.
Po kaq fort
ë-i pru shkëndijat rez'e ndriçm'e ti ndaj neve,
Sa t
ë mundur nga çkëlqimi, humbmë fillin e ideve,
Nga çudija patnv humbur dlirt
ësin'e syrit vet
E na ngjau se zuri perde dh'u verbos e mbet i shkret
ë.
E k
ështu, kur hën'e plotë lakuriqin e ka prekur,
Ay ngaci nd'an
ë murreshdh'u çukit e ra i vdekur.
Ra e shtrir
ë mes pishtari me qipallë të këputur
E shastisur po nga flaka pend
ë shkruarëza flutur.
E k
ështu-i javiti kryet një çfrerim edhe në bujë,
Ku thesar'i shent
ë i gjuhës bëhet lodër në rremujë,
Ku çdo goj
ë e djallëzuar, mbledhur fshehura në klikë,
Me nj
ë fjalë barbarije ze një vend në politikë:

...Se ç'u mbush plot kapedan
ë- po me mendje çilimiu...
C'ndriti Lushnja trim
ërore- po ç'u err dhe vetvetiu...
Se me zem
ër prej luani mprohet Toka- po me skistër
Kruhet ajk'e majm'e gjuh
ës në kongres të saj sinistër;
Pastaj rrug
ësh arratije bje gjykimi-e gjëma shtohet,
E ze çb
ëhet ç'u pat bërë- ç'u godit ze çkatërrohet;
ç'u nd
ërtua bres pas brezi, bje greminë më një ças,
Ku k
ëndoj bilbil'i kombit, grifsh'e huaj çirret pas.

Me p
ërbrëndjen e shkrumbosur një poet, një deputet,
Flet e çflet e vret e oret p
ër një të vet virgjinitet...
Prej blatishtas tradh
ëtije shkumbëzon një farmason
E me ton q
ë të shurdhon dënon një renegacion...
E nj'aty nj
ë tru venitur që mban dije për një fije,
 

Loyalty

Anëtar i Nderuar
Naim Frashërit


Lajkatar e dërdëllitës nxjerr lëvezhga gjuhësije,
dyke lojtur maskaradën, si kasneci në pazar,
Me dy sy të zgurdulluar, me një pedantizm barbar.
Se pat humbur prej qëkuri shpirt'i gjuhës së atyre
Që në fat të lum të kombit janë shëmbëlla mynxyre;
Se pë shqipen pleqërishte- pë çudinë e mosfjalosur-
Vesh'i tyre i shushulluar ka timpanën e rrëxhosur.

E kështu-i kaplisi kryet egzotizmi orë.lik.
Vijza mërshe-e gjyrë dheri mori shtat i saj fisnik.

Po ti dridh-u, o! Komb i lashtë, me atë zembërën e gjërë,
E n
ë gas të drithmës s'ate lè të tundet bot'e tërë!
Lè t
ë ndritet Shqipërija nër bregore-e nër fushore.
Si buçet me z
ë të thjeshtë frym'e gojës stërgjyshore;
Si flet shqip e lumt
ëruar e bekon me gjith bekimin,
Vajz
ërinë e virgjërinë... - zemërimin... renegimin...
 

Moonlight

Gone Girl!
Staf në FV.AL
Ti buzëndritur në stoli


Nër ato male shtat-mëdhaja,
Nër ata pyje me fshehtësi,
N’ato mburima lozonjare,
N’ata shkëmbenj plot llaftari;

Ku fryn një erë pastërtije,
E vetëtin një bukuri,
E ritet malli posi deti,
E ndizet zemëra në gji;

Ku nuku duket asnjeri,
Ku vemi shpesh veç un’e ti
Ku djeg si zjarr, moj dashuri!
Ku ndrin si yll, moj perëndi
 

Moonlight

Gone Girl!
Staf në FV.AL
KUJTIMI

Edhe në mungove,
Edhe në ndryshove,
Edhe në dredhove,
Në më gjarpërove:

Kujt j-a dhè mungimin?
Kujt ja dhè ndryshimin?
Kujt j-a dhe dredhimin?
Kuja gjarpërimin?

Mungime-e ndryshime,
Mungime-e dredhime,
Dh’ato gjarpërime-
Hon për zemrën t’ime.

Zemr’ e mall i parë,
Zemërëz’ e vrarë
Kujton dyke qarë,
Pushton me llaftarë
Lulen e pavdarë,
Trupin e pangarë.

Pa ri pshoj qetuar
Dyke ëndëruar
Ndaj po puth nër duar-
Si ndaj koh’ e shkuar-

Fort i dëshëruar,
Fort i dhëmshëruar,
Fort i lumtëruar,
Ballin dritë-qëruar
Syrin qjell-kulluar,
Gjirin-vajzëruar,
Trupin-qumështuar.
 

Moonlight

Gone Girl!
Staf në FV.AL
KUR Tث Mث JESH E ZEMثRUAR



Ti m`u rrëfeve për sëpari shkrepëtimtare në stoli,
Un` ëndërrova se në zemër po më valon një mall i ri.
O, ç’ka që m`u venit qipalla me kaq të ngjethur të pafaj?
Haj!shkretëtirë-e-zemrës`s`ime! Dhe haj! e zeza jetë,haj!

Posi një yll i perënduar më pate humbur gjith më larg…
Nga malli yt i thura fjalët gjith sërë-sërë-e-varg-e-varg;
E çdo mendim e pata tretur vetëm n`ërgjënd e në flori,
O,vashë-e lotit të zhuritur që vetëtin nër syt` e mi.-

Prej largësisë së pa anë kalon durimi mot-me-mot…
Pas kaqe kohë dhemshurije,ndaj vëndi-i lum as eja sot!
Në gjirin t`ënd të llaftaruar m`a lerë mëndjen t`a humbas,
Të ndjej si zemra më gatohet plot me dëshir` e plot me gas.
Ti buzëqesh-më-zilitare,e më çkëlqe si vetëtim,
E më vështro me sy pëllumbi drejt mun në fund të shpirtit t`im;
Se gazi-i-kthjellt` i lumtërisë, që çel si lulja në mëngjes,
Si lule-e pastër do më mbijë në krahruar mun në mes:
Kur të më jesh e zemëruar, më shpirt të vrarë-e varfnjak,
N`e mbajç në zemër zembëratën, prej helmit t`ënd s`do heq aspak;
S`do psherëti n`e lënc të vdesë,a në `m`a thënc,në mos m`a
thënc:
Mjafton një mvrejtje-e buzës s`ate,që të më bësh të prishem
menc.
 

Loyalty

Anëtar i Nderuar
Marshi i Djalerise

Urdhëroi i Madhi Zot:
Zu ndrin yll` i Shqipërisë;
Ndrin e më s`përmbahet dot,
Se që sot e jetë-plot
Po rreh zemër` e Djalërisë.

Djalëri, lart për liri!
Lart për Zonjën Shqipëtare!
Yll në ballë-e zjarr në gji,
Zjarr në gji për Shqipëri!
Digj-u! Zemra djaloshare!

Qiell me shkaba shqipëtar!
Male mbushur me dragona!
Këto fusha derdhur n`ar,
Deti plot margaritarë
Këto janë viset tona!

Këtu leu që në fillim
Trim`i dheut si zog i shkruar;
Leu dh`u la për trashëgim
Me nderim e me qëndrim
Besa jon`e shenjtëruar.

Ha! Dh`e bukura liri
Këtu mbretëroi përjetë:

Mbretëroj: e plot mëri,
Bëri në rezik të zi
Prej kujtdo një trim me fletë.

Lidhni besën për Atdhe,
Ju me gjak të Kastriotit!
Lidhni-e shpejt e bëni be
Be që vret porsi rrufe
Para Kombit-para Zotit.

Djalëri, heu! Yll i ri!
Djalëri, këng e shëndetit!
Për liri, për lumturi,
Rrofsh! e lumja Djalëri!
Rrofsh e qofsh sa val` e detit!
 
Top